سال های سال در یک صف منظم هر روز یک عدد ماهی به ما میدادند . این کار هر روز تکرار می شد و ما هروز می آمدیم ودر صف می استادیم ومودبانه سهمیه خود ر ا دریافت می کردیم و سر به زیر راهی خانه می شدیم تا اینکه یک روز صبح که آمدیم پشت در بسته ایستادیم تا سهمیه بگیریم !!
یک ساعت گذشت کسی در را باز نکرد دو ساعت گذشت سه ساعت گذشت .روزها و هفته ها گذشت کسی نیامد تا سهمیه ما را بدهد . ما داشتیم از گرسنگی می مردیم که یک باره در باز شد و یک عدد ماهی به درون جمعیت گرسنه انداخته شد و این کار روزهای بعد هم تکرار شد.... وهنوز هم دارد تکرار می شود . ما شیوه ماهی گیری را نیاموخته ایم و باید بیاموزیم خود چگونه ماهی بگیریم تا خود تولید کننده باشیم ....
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 10:27 توسط جمشید عزیزپور
|
